1944 Irkçılık-Turancılık Dâvâsı Mahkeme Günlükleri

Acı Veren Gelişmeler

Orkun
KAPAK KONUSU

ESKİDEN sadece Kuzey Irak’ta bir tehdit oluşturan Kürt gruplar, şimdi etki alanlarını daha da genişleterek bütün Irak’a yaymaya başladılar. Talabanî ve Barzanî, Bağdat’ta kendilerine tahsis edilen küçük saraylarda gayet neşeli beyanatlar veriyorlar. Kürtlerin, kurulacak olan Irak parlâmentosunda ve yönetiminde ağırlık taşıyacağı belli olmuş durumda. Türkiye, Kuzey Irak’ta bir Kürt devletinin kurulmasına göz yummayacağı nı, hattâ bunu savaş sebebi sayacağını çok önceden ilân etmiş olmasına rağmen, olup bitenleri “dikkatle” takip ediyor. O kadar.

Öte taraftan, ABD yönetimi, Kongre komisyonunda kabul edilen Ermeni soykırımı tasarısını durdurmak için hiçbir ciddî girişimde bulunmuyor. Yani, Ermeni soykırımı tasarısını destekliyor.

Kıbrıs konusundaki ABD tutum değişikliği de kendisini yavaş yavaş hissettiriyor. ABD’yi arkasına alan Yunanistan’ın, Ege’de suları ısındırma gayretlerinin uzak olmadığı anlaşılıyor.

Bütün bunların sebebi, hiç şüphe yok ki, Irak harekâtı için Türkiye’nin gösterdiği zikzaklı tutum ve sonunda tezkerenin reddedilmiş olması. O sırada, Barzanî ve Talabanî’nin Türk ordusunun Irak’a girmesine nasıl karşı çıktığını hatırlamalıyız. Bu tavırla, tezkerenin Mecliste kabul edilmemesi arasında paralellik olduğunu görmemek kabil değil. Tezkereye ret oyu veren AKP milletvekillerinin etnik kökenlerini araştırdığımız zaman bu paralellik daha iyi anlaşılıyor.

Bütün Irak halkının elindeki silâhların toplanmasına karşılık peşmergelerin silâhlı bırakılması, PKK/KADEK terör örgütüne karşı elle tutulur hiçbir tedbir alınmaması da işin cabası.

Bu gelişmeler, şahsî eğilimlerin başka, dış ilişkilerin millî çıkarlara göre düzenlenmesi faaliyetlerinin başka şeyler olduğunu açıkça göstermiyor mu?